Podłoga do ogroduinformacje, artykuły, porady

Oryginalnie zaprojektowane ścieżki mogą stać się największą ozdobą ogrodu. Kolor i materiał, z którego będą wykonywane, powinien współgrać z kompozycją ogrodową i nawiązywać do stylu domu oraz materiałów pokrywających elewację.

Wybierając materiały i sposób wykonania ścieżek, należy zastanowić się, dlaczego decydujemy się na ich zbudowanie. Budowanie ścieżek tylko po ty, żeby je mieć w ogrodzie jest bez sensu. Sprawdźmy, czy działka jest wilgotna, czy sucha, czy aby podłoże jest miałkie i niestabilne. Bardzo ważna jest bowiem dobra podbudowa ogrodowych ścieżek. Jeśli chcemy ograniczyć poruszanie się po wypielęgnowanym trawniku i skierować spacerujących od razu w konkretne miejsca, wystarczają ażurowe nawierzchnie, najlepiej z kamiennych elementów.

Ciekawe (choć nieco mniej trwałe od kamiennych) są nawierzchnie ze zwyczajnej cegły rozbiórkowej ułożonej na dobrze odprowadzającej wilgoć podbudowie z piasku te z układanych na sztorc i przesypywanych żwirem starych dachówek i rurek drenarskich. Na początku XX w. w pałacowych parkach standardem było wykonanie wierzchniej warstwy ścieżek z tzw. szlaki szklanej – kruszywa o pięknej błękitno-szmaragdowej barwie, produktu ubocznego wyrobu szkła. Mogą one przetrwać bez kapitalnego remontu nawet 30 lat.

• Taras z metalową podłogą będzie pasować do współczesnej kompozycji z rodzimych gatunków roślin (np. wierzb, dereni).
• Lekka drewniana konstrukcja harmonizuje z domem w stylu rustykalnym. Pięknie wygląda pośród burzy kwitnących roślin jednorocznych i barwnych bylin.
• Klasyczny ziemny tara wyłożony kamiennymi płytami stworzy nastrój typowego „angielskiego” ogrodu. Pasuje do bogatych kolekcji bylin, kwitnących krzewów i pnączy.

Podłogi tarasów, placyków i podestów to dla projektanta największe wyzwanie. Takie miejsca są najbardziej narażone na zniszczenie. Muszą być ładne i komfortowe – ciepłe, suche i stabilne. Tarasy ziemne porywa się gresem, kamiennymi płytami lub drewnianym brukiem, zaś te zbudowane na wyniesionej ponad teren konstrukcji wykłada się drewnem albo coraz modniejszymi w ostatnich latach metalowymi panelami ze specjalnie fakturowanej blachy lub ocynkowanych kratownic. Te ostatnie są szczególnie intrygujące – pod spodem można posadzić rośliny i podziwiać je z góry przez otwory ażurowej podłogi.

W każdym przypadku najważniejsze będzie bezbłędne wykonanie podbudowy. Musi być bez zarzutu wypoziomowana i wyposażona w odpowiedni system odprowadzania wody. O rodzaju porycia będzie oczywiście decydowało przeznaczenie. Ciepłe drewniane nawierzchnie będą dobre w miejscach, gdzie najchętniej wypoczywamy na fotelach czy leżakach, a cała gama polimerowych, żwirowych i betonowych nawierzchni sportowych sprawdzi się tam, gdzie planujemy aktywniejsze rozrywki.

Na nawierzchnie drewniane najlepiej nadaje się stare dobre drewno dębowe, odpowiednio zabezpieczone przez wilgocią. Można z niego robić zarówno kostkę brukową, jak i klasyczną podłogę, czyli deski mocowane na legarach. Tańszy od dębu bruk sosnowy jest zdecydowanie mniej trwały. Doskonałe na tarasy będzie również drewno egzotyczne (nie wymaga impregnowania). Możemy je kupić w postaci gotowych do ułożenia prostokątnych paneli. Drewniana podłoga może Mie dziesiątki różnych wzorów w zależności od sposobu ułożenia desek. Pozostawienie pomiędzy nimi szpar pomaga utrzymać drewno w dobrej kondycji.